Аның нинди генә бүләге булмасын, монысы аның иң яратканы булачак.
Бөек Ватан сугышы ветераны оныгы һәм офицерның игезәк энесе Виталий С. СВОга үз теләге белән киткән.
Виталий С.игезәге, отставкадагы полковник Валерийга, СВОга китәргә ниятләвен әйткәч, бертуганы аны хуплый. Өстәвенә, бу аның беренче хәрби хезмәте генә түгел.
Игезәкләр Валерий һәм Виталий 1977 елда туганнар. Алар йөзгә бер-берсенә ошамаган. Бик иртә әтисез калганнар, әниләре Ольга Петровна өч баласын ялгызы аякка бастырган. Бабалары Петр Степанович аларга ират тәрбиясе биргән. Иң элек ул аларда авыл хезмәтенә мәхәббәт тәрбияләгән, һәм бу бик тиз үз җимешләрен биргән. Виталик 12 яшендә комбайнчы ярдәмчесе булып эшли башлый, 15 яшендә аңа техниканы ышанып тапшырганнар. Шуннан соң яшь комбайнчы бертуганын үзенә ярдәмче итеп ала. Кырда ике сезон бергә эшлиләр. Кышын әниләре янына эшкә баралар, сыер саварга, бозаулар карарга булышалар. Аларның бабасы фин сугышында катнашкан, Бөек Ватан сугышын үткән. Малайларны якыннарын, туган илләрен якларга өйрәтә. Һәм оныклары аның өметләрен аклый, балачактан ук диярлек үзләрен хәрби хезмәткә әзерлиләр, спорт белән шөгыльләнәләр. Мәктәптән соң игезәкләр беренче тапкыр берберсеннән аерылалар. Валерий Казан югары танк училищесына укырга керә. Виталий армиягә китә.
Виталий диңгез пехотасында хезмәт иткән – башта ул Ленинград өлкәсенең Кронштадт шәһәрендә хәрби пешекче булырга укыган, аннары аны Мурманск өлкәсенең Североморск шәһәренә билгелиләр. Армиядә төрле спорт ярышлары уздырыла, Виталий армрестлингта аерылып тора, чемпион була. “Ну, син кувалда!”, – ди хезмәттәшләре аңа. Шуннан бирле Виталийны Кувалда дип йөртә башлыйлар. Шулай итеп, СВОда нинди позывной сайларга дип уйларга туры килми.
Армиядән соң ул Кәвәлгә кайта, фермада эшли. Ә колхозлар таркалгач һәм авылда эш калмагач, игезәге Валерий С. юлыннан китәргә карар кыла, ул бу вакытта инде хәрби училище тәмамлаган һәм дүрт ел Чечняда хәрби хәрәкәтләр зонасында булган була.
– Ул чакта мин командирлык вазифасында хезмәт итә идем, Виталий минем кул астында хезмәт итте. 2003 елда “Хәрби хәрәкәтләр ветераны” статусына лаек булды. Аннары аны прапорщикка укырга җибәрделәр, шулай итеп аның погоннарында да йолдызлар барлыкка килде, – дип горурланып искә ала Валерий.
Өенә кайткач, Виталий Казанга китә, торак-коммуналь хуҗалык өлкәсендә эшли. Өлешчә мобилизация башлануга борчыла. Ул повестка килүдән курыкмый, киресенчә, аны алырга тели. Ләкин ковидтан өзлегеп кала һәм шуңа күрә аны мобилизацияләмиләр. Шулай да 2024 елның маенда ир-ат контракт төзи һәм СВО зонасына китә.
Аны гранатометчы итеп билгелиләр. Сугышчан бурычны үтәгәндә аңа өч тәүлек диярлек үзе белән суыткыч авырлыгында йөк йөртергә туры килә. Авдеевка янында су һәм ипи белән генә торып исән калган егет яралана. Ул абыйсына ул вакытта таныш булмаган хәрби хезмәткәрнең аны үз тормышы бәрабәренә коткарып калуы турында сөйләгән.
– Мөгаен, ул мине якадан сөйрәп алып чыгарга теләгәндер, ә үзе һәлак булган. Мин моны аңыма килгәч һәм аның гәүдәсен янәшәмдә күргәч кенә аңладым. Мин аның кем икәнен белмим, ләкин моны ачыклыйсым килә, – диде Виталий.
Саликеевлар бу кешенең кем булуын ачыкларга өметләрен өзмиләр. Бәлки, аның балалары яки өлкән яшьтәге әти-әниләре бардыр. Виталий геройның исемен белергә, туганнарын табарга һәм булдыра алганча аларга ярдәм итәргә хыяллана. Ярдәм кирәк булмаса, рәхмәтен булса да әйтәсе килә. Ул бит коткаручысына рәхмәт тә әйтә алмый калган.
2024 елның августында Виталий алгы сызыкка кире кайта. Дәваланырга да була югыйсә, ләкин ул иптәшләре янына ашыга. “Монда утырганчы, окоп булса да казышырмын”, – ди ул. Хәзер ул танкка каршы идарә ителә торган ракеталар взводы командиры урынбасары. “Батырлык өчен” медаленә тәкъдим ителгән. Аның нинди генә бүләге булмасын, монысы аның яраткан бүләге булачак. Чөнки бабасының беренче медале шулай ук “Батырлык өчен” медале була – санинструктор Петр Саликеев сугыш кырыннан 32 кешене алып чыккан.
– Виталий тормышында зур дәрәҗәләргә ирешмәсә дә, зур җитәкче вазифаларын биләмәсә дә, кирәк булгач, батырлык күрсәтте һәм Ватаныбызны, безне саклаучылар белән бер рәткә басты. Ул үз гаиләсен булдырмады, ләкин ул минем һәм әниебезнең, туганнан туган энеләре: минем улым һәм ике кызым өчен горурлык, – дип билгеләп үтте Валерий Александрович.
Анда алгы сызыкта күпләрнең үз талисманы бар, аны һәркайда үзләре белән йөртәләр. Гадәттә бу әйбер ниндидер кечкенә генә нәрсә һәм хәрби хезмәткәрләрнең балалары белән бәйле була: уенчык, аксессуар, хат яки рәсем. Виталий күптән түгел Биектау районыннан дүртенче сыйныф укучысы Айсылудан хат алган. Абыйсы аны хәрби билет эчендә тотарга киңәш итә, ул аңа рухын төшермәскә ярдәм итәчәк һәм саклап торачак.